Από τον ΠατροΚοσμά στον Καλλικράτη.

Από την ιστορία μάθαμε ότι  ο Καλλικράτης ήταν ο Αρχιτέκτονας που συνεργάστηκε με τον Ικτίνο ώστε να ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΝ του Παρθενώνα. 

Στις μέρες μας  η σημασία του ονόματος «Καλλικράτης» εξομοιώνεται με τον ορυμαγδό από περικοπές, συγχωνεύσεις, καταργήσεις που σαρώνουν τα δημοσιονομικά της χώρας μας.  Και η εκπαίδευση φυσικά δεν αποτελεί εξαίρεση. Προσφάτως το υπουργείο παιδείας ανακοίνωνε ότι  προτίθεται να εφαρμόσει εμπράκτως το πρόγραμμα του Καλλικράτη.

Στους χρόνους που έζησε ο Κοσμάς ο Αιτωλός η παιδεία ήταν ο καταλύτης στην αναγγένηση του Ελληνικού έθνους. Αυτός ο μεγάλος παιδαγωγός ήταν υπέρμαχος στο να ιδρυθούν σχολεία (ακόμα και σε κάθε άκρο της Ελλάδας) ώστε οι άνθρωποι να μαθαίνουν για τον Χριστό. Χτίστε σχολεία! Χτίστε σχολεία!». Αυτό το σύνθημα έριχνε παντού.  «Χωρίς το σχολείον περιπατούμε εις το σκότος», έλεγε. Πράγματι ο άνθρωπος χωρίς την παιδεία εξαγριώνεται!

Σήμερα συζητάμε για συγχωνεύσεις και για καταργήσεις σχολείων. Έχω την αίσθηση πως το φιλόδοξο σχέδιο της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας έχει φτιαχτεί (δεν θα πω με μπακαλίστικο τρόπο), θα πω με προχειρότητα.

Διαβάζω δεξιά και αριστερά πως οι παράμετροι των συγχωνεύσεων είναι οικονομικοί και παιδαγωγικοί. Εύλογα αναρωτιέμαι είναι παιδαγωγικό ένα παιδί της Α’Δημοτικού όταν καλά καλά δεν έμαθε την μητρική του γλώσσα να προσπαθεί να μάθει και την αγγλική; Είναι παιδαγωγικό να μην υπάρχει κριτική και δημιουργική σκέψη(αποστήθιση); Είναι παιδαγωγικό στην αρχή της σχολικής χρονιάς να υπάρχουν προτεινόμενα μαθήματα προς επιλογήν παρακολούθηση και ύστερα να ανακοινώνεται ότι δεν θα γίνουν γιατί δεν υπάρχουν καθηγητές; Είναι παιδαγωγικό κάθε χρονιά οι δάσκαλοι, καθηγητές και μαθητές να επωμίζονται τεράστιο όγκο ύλης που πρέπει να καλύψουν;

Φυσικά και πρέπει να υπάρχουν αλλαγές στην εκπαίδευση, αλλά θα έπρεπε ενισχυθούν περισσότερο οι ορεινές και νησιωτικές περιοχές της χώρας μας. Εξάλλου η παιδεία είναι ένα εθνικό αγαθό που αφορά τους πάντες και έτσι πρέπει να διαχειρίζεται. Είναι λυπηρό η σημερινό σχολείο να  αντιμετωπίζεται ως παραγωγική μονάδα. Το λιγότερο παραγωγικό να συγχωνεύεται με κάποιο άλλο. Πρακτικά τι σημαίνει συγχώνευση σχολικών μονάδων;

Συγχώνευση σημαίνει πως θα έχουμε περισσότερα έξοδα για τις μεταφορές των μαθητών. Ενδεχομένως κάποια παιδιά να εγκαταλείψουν το σχολείο. Πάλι αναρωτιέμαι όταν το κράτος δεν είναι συνεπής στις υποχρεώσεις των λεωφορειούχων, ποιος μπορεί να εγγυηθεί πως αυτό το σχέδιο θα πετύχει;

Με τα πολυάριθμα τμήματα ανά σχολείο σημαίνει ότι  θα έχουμε προβλήματα την μάθηση, στην επιτήρηση και στην ανασφάλεια των μαθητών Έχει σκεφτεί κανείς τι μπορεί να γίνει με ποια πυρκαγιά ή ένα σεισμό;

Επίσης σημαντικό πρόβλημα με τις συγχωνεύσεις σχολειών είναι η μείωση σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Σε συνθήκες κρίσης όταν το κράτος δεν επενδύει στην παιδεία την υποβαθμίζει, την αξιώνει και δημιουργεί αδιέξοδες προοπτικές. Συνεπώς οφείλει να χρηματοδοτεί όλες τις σχολικές μονάδες ώστε να  αναπτύσσονται ισόρροπα με τις αστικές σχολικές μονάδες.  Και επειδή το ιστολόγιο μου έχει την ονομασία «άνθρωποι» θα πρέπει να συγχαρώ τους ανθρώπους – εκπαιδευτικούς στην Λάρισα που σκέφτηκαν να οργανώσου το δίκτυο Δίκτυο Αλληλεγγύης Εκπαιδευτικών. Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Εκπαιδειδευτών είναι εθελοντές εκπαιδευτικοί  προσφέρουν δωρεάν μαθήματα ώστε να βοηθηθούν οι μαθητές που το έχουν ανάγκη. Μάκαρι ετούτη η σκέψη να βρει σε άλλους νομούς μιμητές.