Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Αγρύπνια

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!
insomnia, unpalpatable animal!
Δίχως μια στάλα στοργή,
without a drop of affection
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
to those who are thirst for Chimairas you lean
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.
your ever emtpy cup

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
and while the night passes-by in complete white
βροχερή σαν Κυριακή,
rainy like Sunday
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
I know why the ear that wings
χιμάς και γλύφεις σαν σκυλί.
you lunge and lick it like a dog

Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου,
you don't love! You just leave your fleas
τους ήχους που φτάνουν από μακριά;
the sounds that come from abroad
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
insomnia, croaky instrument,
που αλέθεις των εκλεκτών το «ωσαννά».
which crunch the ossana(hymn) of the chossens

Αγρύπνια, της κόλασης κήτος,
insomnia, hell's cetus
είναι το φιλί σου φωτιά.
fire is your kiss
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
it leaves an iron taste
πού 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά
that is stripped off out of old boats